Dün pastamsı bişiler yapayım dedim , oburluk bu ya gecenin bi vakti kalktım işe koyuldum . Derince bi kaba ;
-şeker
-yağ
-un
-2 yumurta
-süt
-nescafe
-kakao
-yoğurt
-azıcık limon rendesi
-alabildiği kadar un
koydum , başladım karıştırmaya . Eksik var tabi ki , dolapta bulamadığım kabartma tozu. Önemsemedim ; alt tarafı kabarmaz diye düşündüm . Yani kabartma tozu , buncaaa malzeme koymuşken bi o yok diye kek keklikten çıkıcak değil ya ! Ben bu düşünceler eşliğinde karıştırdıkça karıştırdım muhteşem hamurumu , yağladığım tepsiye dikkatlice döktükten sonra önceden ısıtılmış fırına sürdüm . Bi yandan muzlu puding - dolapta muzlu vardı ; onu yaptım . başka bi anlam yüklemeyiniz - yaparken bi yandan da keki düşünüyorum , evet evet çok güzel olucak . Annemi eve geldiğinde harkulade bi pastamsıyla karşılıycam ! Neyse ; puding oldu , bi gözüm kekte . evet kabarmıyo ama sorun yok gibi ; yani kabarmadan da pişebilir bence . dakikalar ilerledikçe kek sararmaya , sararıp solmaya başladı . hala umutluydum ama ... yavaşça açtım fırını , elimdeki küçük çatalı bi umut batırdım keke ve pof ! hamurdu ; kenarları yanmaya başlamıştı ; sararmıştı ama bildiğin lapaydı , hamurdu , yenmezdi . umursadım mı , hayır =) hemen çıkardım ; bi bardak süte bi nescafeyi boca ettim ; boşalttım tepsiye . bunu yaparken nasıl bi şuursuzluk içindeydim , ne düşlemekteydim bilmiyorum . yumuşar ; nescafeyle pişer falan mı sandım acaba ? iyi de hamurdu ve fazlasıyla yumuşaktı zaten :S neyse...
yetti mi ; hayır tabiki de . tam gaz devam , tuttum pudingi de bu kekimsinin üzerine döktüm ; sanki cidden şahane bi kekim var ya güzelce yaydım , dolaba koydum. Sonrasında da cidden beklemeye başladım ! pastamsım donucaktı ve ben afiyetle yiycektim ! Dakikalarca bekledim , saate baka baka . arada gittim kontrol ettim ; ve donduğu an bi bıçak aldım , düzgünce kestim . bi servis tabağına güzelce yerleştirdim ve hemen tv karşısına kuruldum. bi çatal aldımm ... ve bıraktım ! cidden kötü olmuştu , iğrenç.. hiç bozuntuya vermedim ; kalktım mutfağa gittim . tabağı ve tepsiyi çöpe boşalttım . Bulaşıkları yıkadım ve hiç bi şey olmamış gibi tv karşısına tekrar geçtim . her ne yapmaktaysam devam ettim ...
bunları yaparken yalnızdım ; kendimi kandırmaktaydım . görüp görmezden geldim ; sadece pastamsı yapmak istemiştim ; yapmıştım da ! gerisi boştu ... sırf istedim diye yaptım , tadı ya da yenebilir olması umrumda değildi ... tüm evresini yaşamıştım yaparken , güzel bi kek yapsam da aynı evreler olucaktı . fazlasını yaşatmıştım hatta kendime : 'olucak mı' heyecanı ... üstelik bana yeni şeyler de öğretmişti ; mesela kabartma tozu meğer ne işlevselmiş . istersen dünyanın malzemesini koy , o yoksa kek de yok :S vay be , hala düşünüp şaşıyorum ; yani keki kek yapan aslında kabartma tozuymuş !
işte böyleyim , hayatımın özeti yapamadığım pastamsı keki ! bu kadar kör ; bu kadar cahil ; dolaptan soda almıycak kadar dik başlı ve bildiğini okuyan bi tipim ...ha bi de kendini kandırmakta üstüne olmayan ;)
her daim ders alan ama her daim de aynı heycanı arayan ...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder